Συνεταιριστική Δεκαετία

Η Συνεταιριστική Δεκαετία (2011-2020)

είναι ένα αναπτυξιακό σχέδιο το οποίο στηρίζεται στα επιτεύγματα του Διεθνούς Έτους Συνεταιρισμών (2011-2012).

Σηματοδοτεί την έναρξη μιας παγκόσμιας εκστρατείας ώστε να περάσει το συνεταιριστικό μοντέλο επιχειρηματικής δραστηριότητας σε ένα νέο επίπεδο.

Μέχρι το 2020, ο στόχος είναι η συνεταιριστική μορφή επιχειρηματικότητας να έχει γίνει:

· Η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μορφή επιχειρηματικότητας.

· Το μοντέλο που θα προτιμάται από τους ανθρώπους.

· Το μοντέλο το οποίο θα απολαμβάνει μια αναγνωρισμένη και ηγετική θέση στην οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα.

Η Συνεταιριστική δεκαετία βρίσκεται εντός ενός πλαισίου πολλών παγκοσμίων κρίσιμων τάσεων:

· Της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και της εξάντλησης των πόρων.

· Ενός ασταθούς χρηματοοικονομικού τομέα και μιας αύξησης της εισοδηματικής ανισότητας.

· Ενός αυξανόμενου παγκόσμιου κενού διακυβέρνησης.

· Μιας νέας γενιάς η οποία, κατά τα φαινόμενα, εμφανίζεται ως λιγότερο προνομιούχα.

Το σημείο εκκίνησης, της στρατηγικής για ένα παγκόσμιο συνεταιριστικό μέλλον, είναι μια ισχυρή αξίωση, την οποία οι συνεταιρισμοί γνωστοποιούν στον κόσμο: Ότι διαθέτουν ένα μοντέλο επιχειρηματικής δραστηριότητας το οποίο είναι καλύτερο από αυτό που σήμερα αποτυγχάνει.

· Οι συνεταιρισμοί είναι καλύτεροι, επειδή προσφέρουν στα άτομα τη δυνατότητα συμμετοχής στην ιδιοκτησία, η οποία τους καθιστά εγγενώς πιο ελκυστικούς, πιο παραγωγικούς, πιο ωφέλιμους και πιο άμεσα σχετιζόμενους με τον σύγχρονο κόσμο.

· Οι συνεταιρισμοί είναι καλύτεροι, επειδή το επιχειρηματικό μοντέλο τους δημιουργεί μεγαλύτερη οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα.

Το γενικό πρόταγμα για την ICA, τα μέλη της και το ευρύτερο συνεταιριστικό κίνημα, με βάση το αναπτυξιακό σχέδιο, είναι:

1. Η αύξηση της ένταξης και της συμμετοχής στην διακυβέρνηση νέων μελών.

2. Η αναγνώριση των συνεταιρισμών ως: «Οικοδόμοι Βιωσιμότητας».

3. Η δημιουργία και η προώθηση του συνεταιριστικού μηνύματος και η διασφάλιση της συνεταιριστικής ταυτότητας.

4. Η εξασφάλιση του κατάλληλου νομικού πλαισίου για τη συνεταιριστική ανάπτυξη.

5. Η εξασφάλιση αξιόπιστου συνεταιριστικού κεφαλαίου, με ταυτόχρονη διασφάλιση του ελέγχου από τα μέλη.

Οι προκλήσεις αυτές εμπίπτουν σε ένα πλαίσιο κοινωνικής αλλαγής:

· Η αυξανόμενη ανάδυση μιας μεσαίας τάξης, η οποία διασυνδέεται μέσω ενός πλέγματος χιλιάδων δικτύων. Ως αποτέλεσμα αυτού, οι πολίτες θα επιθυμούν να έχουν μεγαλύτερο λόγο για το μέλλον τους, από τις προηγούμενες γενιές.

· Η αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι οι διεκδικήσεις και οι ανησυχίες των ανθρώπων σε πολλές και διαφορετικές χώρες συγκλίνουν, έχοντας κοινές φιλοδοξίες και κοινά προβλήματα. Η διαπίστωση αυτή θα βρεθεί σε έντονη αντιπαραβολή με την ικανότητα των κυβερνήσεων να παρέχουν δημόσια αγαθά και ιδιαίτερα εκείνα που σχετίζονται με τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής, με αποτέλεσμα να εμφανιστεί ένα κενό προσδοκιών.

· Η αυξημένη πίεση της κοινωνίας των πολιτών για άμεση συμμετοχή στον πολιτικό στίβο. Η μεγαλύτερη συμμετοχή και γνώση, σε συνδυασμό με το αυξανόμενο κενό προσδοκιών, μπορεί να οδηγήσει σε εντάσεις, εξεγέρσεις και συγκρούσεις. Το κίνημα της νεολαίας του 2011 – από τις τάξεις του οποίου είναι πιθανόν να προκύψουν πολλά μέλη της ελίτ της εξουσίας μέχρι το 2030 – έχει επίγνωση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η αντιπροσωπευτική δημοκρατία.

(Με ελληνικούς υπότιτλους)

Η Πρόεδρος της Διεθνούς Συνεταιριστικής Συμμαχίας (ICA) Dame Pauline Green μιλά για τα επιτεύγματα του Διεθνούς Έτους Συνεταιρισμών το οποίο σηματοδοτεί την αρχή της Συνεταιριστικής Δεκαετίας.

Στην συνέχεια αναφέρεται στους στόχους του Σχεδίου της Συνεταιριστικής Δεκαετίας.

Aνάρτηση από το Δίκτυο ΚΑΠΑ στο Vimeo